به گزارش پایگاه خبری «حامیان ولایت» ، اتفاقاتی که در حاشیه بازی ایران و لبنان در ورزشگاه مشهد رخ داد و دولت قول بررسی آنرا داده است باعث کنش سیاسی برخی جریانات داخلی و ضدانقلاب شده است. نکته حائز اهمیت اینکه این دو واکنش سیاسی به یک رویداد ورزشی و حواشی آن در نقطه خاص به هم می رسند و یکدیگر را همپوشانی خاصی می دهند.
روزنامه اصلاح طلب اعتماد در مطلبی که در صفحه اول خود منتشر کرد نوشت: «مخالفین ورود زنان به استادیوم درد دین ندارند.» این روزنامه اصلاح طلب از قول «محمد دادکان» با صحبت های التقاطی و آسمان و ریسمان به هم بافتن خاصی نوشت: «خودشان با هماهنگی میگویند این هفته اجازه ندهیم دختران وارد شوند اسپری فلفل هم به صورتشان بپاشیم. بعد هم همه میآیند میگویند کی بود کی بود من نبودم. در این موجها کارهایشان را میکنند. اگر ببینند مردم دوباره سوال کنند چه اتفاقی دارد میافتد چهار تا کالای اساسی را گران میکنند. میآیند بحث را میبرند روی بنزین. به مردم آگاهی بدهید. شما هم از این تیترها نزنید. اینها همه سرگرمی است که زنها را راه ندادند، تیم ملی باید صعود کند و... تیتر همه خبرگزاریها این شد که زنان را راه ندادند. قبل از مسابقه مثل روز برایم روشن بود که راه نمیدهند. میدانستم دروغ است و میخواهند موج درست کنند.»
این درحالی است که همین روزنامهها که امروز با چرخشی 180 درجه به ورزشگاه رفتن بانون اشاره و طرفدار این امر هستند در زمان دولت نهم نسبت به دستور رئیس جمهور وقت برای راه دادن زنان به ورزشگاه ها موضع مخالف به خود گرفته بودند.
در همین زمینه روزنامه آفتاب یزد در صفحه نخست خود در تاریخ ۷ اردیبهشت ۹۴؛ یعنی چند روز پس از دستور احمدینژاد، تیتر یک خود را به مخالفت با این موضوع اختصاص میدهد و در سرمقاله خود مینویسد: «... بعضی ایرادهای شکلی بر این دستور میبینیم که احتمالا در ذهن عدهای از مخاطبان روزنامه نیز وجود دارد، یکی از این ایرادها، میزان اولویت این دستور میباشد... بدون اغراق میتوان گفت کماهمیتترین خواسته اصلاحطلبان نیز در مقایسه با دستور اخیر رئیسجمهور، از اولویت بیشتری برخوردار بود».
این روزنامه، چند روز بعد، با تیتر «دستور غیر شرعی احمدینژاد، شعری که در قافیه آن ماندهاند» خواستار برخورد تندتر مراجع تقلید با دستور احمدینژاد میشود.
روزنامه اعتماد هم با تیترهای منفی به استقبال دستور رئیس دولت نهم درباره ورود بانوان به استادیوم میرود. این روزنامه با عنوان هایی مانند «نمایندگان مجلس: ما هم مخالفیم» و « اعتراض جمعی از دانشجویان به دستور حضور زنان در ورزشگاهها مخالفت خود را با این امر نشان داد.
حالا این روزنامه ها با چرخش های 180 درجه ای با وجود فراموشی افکارعمومی سعی دارند که اینگونه القا کنند که طرفدار ورزشگاه رفتن زنان هستند. هر چند که در دولت روحانی که این وعده داده شده بود عملی نشد و به نظر می رسد که اصلاح طلبان بیشتر طرفدار ورزشگاه نرفتن زنان هستند تا از این موضوع برای خود یک بهانه سیاسی و جنجال آفرینی در کشور بسازند.
آذر منصوری، از فعالان اصلاح طلب هم بدون اشاره به مواضع گذشته اصلاح طلبان در روزنامه اعتماد نوشته است: «سالهاست که بهدلیل نگاههای متحجر و طالبانزده، زنان ایران اجازه تماشای فوتبال را در استادیومها ندارند و متاسفانه هرگونه تلاش برای تغییر این نگاه قبل از آنکه به امید معنادار بینجامد، به بنبست ختم میشود»!
در بخشی از گزارش این رسانه اصلاح طلب آمده است: برای نخستین بار بخشی از جامعه به صورت همزمان از فیفا درخواست کردهاند فوتبال ایران را تحریم یا تعلیق کند تا سیاستگذاران در ایران یکبار با واقعیت موجود روبرو شوند و بدانند که نتیجه رفتارشان چیست. حامیان تعلیق فوتبال ایران بر این باورند که «نرفتن ایران به جام جهانی اتفاق ویژهای نیست و احتمالا خسارتآمیزترین بخش آن نگرفتن همان پاداش چند میلیون دلاری است که به ایران نخواهد رسید اما تعلیق ایران یک دستاورد خواهد داشت و آن اینکه مسئولان را پیامدهای جهالت خود آشنا میکند و شاید این راهی باشد که برابری جنسیتی دستکم در یک مورد در ایران اجرا شود».
این درحالی است که نه تنها بحث تعلیق فوتبال ایران مطرح نبوده است و برخی از رسانههای معاند بر شیپور این موضوع می دمند و بازارشان خریداری ندارد بلکه اخیرا قرعه کشی جام جهانی با حضور «علی دایی» انجام شد و ایران هم گروه با تیم های فوتبال انگلیس و آمریکا و برنده بازی پلی آف اروپا شد که در این حوزه باید خود را برای این دیدارها آماده کند چرا که دومین بازی جام جهانی قطر بعد از بازی افتتاحیه بازی ایران و انگلیس است.
با این روند به نظر می رسد زمانی که تیر رسانههای ضدانقلاب که همواره سیاسی کار در امر ورزش و تعلیق و تحریم کشورمان به سنگ خورده است حالا یک رسانه دسته چندم اصلاح طلب دست در پازل فشار به کشورمان به کار القاسازی در حوزه ای شده که واقعیت بیرونی ندارد و در یک نظرسنجی غیرعلمی و کارشناسی سیاست خاص خود را القاسازی می کند. آنچه در این حین باید مورد توجه قرار داد این است که ماجرای مشهد به اندازه خود مشکوک است اما حالا با موج سواری های خاص رسانه های اصلاح طلب مسیر جدیدی در این راه باز شده است. اصلاح طلبان نشان داده اند که همه چیز برایشان ابزار سیاسی است و در زمان خود از این ابزار علیه رقیب استفاده می کنند و تنها هنرشان القاسازی رسانهای برای ایجاد موج منفی است.
